Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/2965 K.2025/1956

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk müdafiii tarafından suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümlerin yalnızca vekalet ücreti yönünden temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede.

İlk derece mahkemesinin talebi ile baro tarafından atanan suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalara katıldığı, yapılan yargılama sonucu, mahkemesince suça sürüklenen çocuğun beraatine dair kurulan hükmün müdafii tarafından temyiz edildiği, fakat suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından dosyaya vekaletname veya yetki belgesi sunulmadığı, dolayısıyla lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmakla, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.