Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/3001 K.2025/9161

Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair araç üzerinde parmak izi çıkması dışında yeterli delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocuğun beyanlarında yer verdiği tanık Umutcan Kayalar ile ilgili yeterli araştırma yapılmamış olmasına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/182 Esas, 2022/389 Karar sayılı dosyasında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02.12.2022 tarihli ve 2022/2625 Esas, 2022/3592 Karar sayılı kararıyla;

" Suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin aynı Kanun'un 32.maddesi kapsamında rapor aldırılmamış olması ve suça konu oto teybinin, suça sürüklenen çocuk tarafından rızaen teslim edilip edilmediği yeterince araştırılmadan 5237 sayılı Kanun'un 168/1.maddesi kapsamında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması " nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02.12.2022 tarihli ve 2022/2625 Esas, 2022/3592 Karar sayılı kararı(hırsızlık suçu yönünden) ile bozma kararı üzerine verilen İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinin, 30.11.2023 tarihli ve 2023/94 Esas, 2023/604 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,