Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/3890 K.2025/11170

Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesince yeni bir hüküm kurulduğu, bozmadan sonra verilen bu yeni hüküm ile ilgili olağan kanun yolunun temyiz incelemesi olduğu ve karar verme yetkisinin Yargıtay ilgili dairesinde olduğu gözetilmeden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından verilen 23.11.2023 tarihli 2023/3877 Esas, 2023/3658 Karar sayılı hükmün hukuki değerden yoksun olduğu, sanık ve müdafinin istinaf talebinin temyiz talebi mahiyetinde olduğu, temyiz incelemesine konu ilâmın ise Karşıyaka 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/1106 Esas, 2023/631 Karar sayılı 12.09.2023 tarihli karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Kanun’un 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "mahkûmiyete yeterli kesin somut delil bulunmadığı, şüphe nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında 23.11.2022 tarihli bozma ilâmı öncesi verilen kararda tekerrür hükümleri uygulandığı hâlde, bozma sonrası yapılan yargılamada verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen anılan hukuka aykırılığın aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan;

hükmün ilgili kısmına "Sanığın adli sicil kaydında yer alan, İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/737 E, 685 K. sayılı 09.10.2015 kesinleşme tarihli ilâmı ile kasten yaralama suçundan verilen 5 ay hapis cezasına mahkûm olduğu anlaşılmakla, verilen hapis cezasının TCK'nın 58/6-7. maddeleri uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre ÇEKTİRİLMESİNE, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,” cümlesi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının,