Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/4913 K.2024/6646

Başsavcılığının 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/9073 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kendisini beden ve ruh bakımından savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı yaralama ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın basit yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında değişen suç vasfına göre basit yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi sebebiyle,

mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı,

bu hâli ile mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu,

yine 02.12.2016 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın mala zarar verme suçu bakımından eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da suç tarihinden önce uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle,

6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Amasya