Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/5985 K.2024/12574

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi hükmüne aykırı olarak, tekerrüre esas alınan hükümlülüğe konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, aynı Kanun'un 58/6-7-8. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceği;

ancak sanığın sabıkasında tekerrüre esas alınabilecek olan İnegöl (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.12.2008 tarihli, 2007/115 E., 2008/610 K. sayılı, 25.01.2012 tarihinde kesinleşen ve kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2, 3-e maddeleri gereğince verilen 6 ay hapis cezasının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında tekerrüre ilişkin 7 numaralı bendin çıkartılmasına ve yerine “Sanığın sabıka kaydındaki İnegöl (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.12.2008 tarihli ve 2007/115 E.,