Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6066 K.2024/12839

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31048 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamında; sanığın birlikte hareket ettiği inceleme dışı diğer sanık ... ile iştirak halinde hareket etmek suretiyle gerçekleştirdikleri hırsızlık eylemine ilişkin olarak diğer sanık Murat hakkında Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2014 tarihli ve 2014/370 esas, 2014/468 sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet kararının, temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 13/12/2017 tarihli ve 2016/8617 esas, 2017/14674 sayılı kararıyla "..Müştekiye ait motorsikletin soruşturma aşamasında sanığın ve hakkında ilk hükümle mahkumiyet kararı verilen ...'nin yer göstermesi sonucunda, müştekiye iade olunduğu olayda;

sanık ve ...'nin suça konu motorsikleti Kocagür köyünden ... emaneten bıraktıklarını savunmaları, tanık sıfatıyla beyanı alınan ...'da sanık ve Halil İbrahim'in suça konu motorsikleti kardeşi olan ...'a emaneten bıraktıklarını bildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,..." şeklindeki gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla,

Somut olayda, sanığın inceleme dışı diğer sanık ... ile iştirak halinde hareket ederek çaldıkları müştekiye ait motosikletin bulunduğu yeri gösterip soruşturma aşamasında müştekiye iade olunmasını sağlaması sebebiyle sanık hakkında hükmolunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2010 tarihli kararının sanığın yokluğunda verildiği, karar tarihinde Burdur E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi” ve cezaevinde olan sanığa yapılan tebligatın 5271 sayılı Kanun'un 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edilmesinden dolayı usûlsüz olduğu tespit edilmiştir.

3. Sanık hakkında Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2010 tarihli kararıyla hırsızlık suçundan erteli 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık tarafından 03.05.2018 tarihinde temyiz edildiği, mahkemece temyizin reddine karar verilmediği ve dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtaya da gönderilmediği anlaşıldığından inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

4. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu kararın temyiz yasa yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR