Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/6068 K.2024/12831

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31969 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesi uyarınca temel cezanın 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, eylemin birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinden bahisle cezanın 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında 12 ay yerine, 1 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Sanıkların yokluğunda verilen kararın MERNİS adreslerine 02.06.2023 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre muhtara tebliğ edildiği, UYAP'tan yapılan incelemede sanık ...'un tebligat tarihinde İzmir Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu, sanık ...'ın Buca Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması nedeniyle bu şekilde yapılan tebligatların usûlsüz olduğu tespit edilmiştir.

3. Sanık ... tarafından inceleme konusu karara yönelik 17.04.2024 tarihli dilekçeyle eski hâle iade talebinde bulunulduğu, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesine ait olmasına göre dosyanın istinaf yoluyla Bölge Adliye Mahkemesince incelenmesi gerektiğinden inceleme konusu hükümlerin kesinleşmediği anlaşılmıştır.

4. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükümlerin, istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR