Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/8651 K.2025/14180

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin dosya içeriği incelendiğinde, diğer sanığın ve şikâyetçinin ricası ile müvekkilinin olay günü onları aracı ile istedikleri yere götürdüğüne, akabinde ise evlerine bıraktığına, sonrasında da oradan ayrıldığına, ikinci defa olay yerine müvekkilinin gitmediğine, ilk gittiklerinde de hiç bir şeyin kaybolmadığına, müvekkilinin olay yeri olan evden hiç bir şey almadığına, diğer sanığın eyleminin müvekkilinin üzerine kaldığına, müvekkilinin tek suçunun araçla onları alıp eve getirmesi olduğuna,

müvekkilinin üzerine atılı suçu kabul etmediklerine.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin TCK'nın 142/2-h, 143/1 ve 168/2. maddelerinin uygulanması suretiyle, 3 yıl 9 ay hapis cezasının hesaplandığı ve bu ceza üzerinden de aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması ile 1/6 indirim yapılırken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün olarak belirlenmesi gerekirken, hesaplamada hataya düşülerek sonuç cezanın 2 yıl 3 ay 15 gün olarak belirlenmiş olmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir.

Ancak, Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143 ve 168/2. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

hüküm fıkralarından "Cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak sanığa verilen cezanın TCK.nun 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6'sı indirilerek 2 YIL 3 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" cümlesi çıkartılarak,

yerine "Cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak sanığa verilen cezanın TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6'sı indirilerek 3 YIL 1 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,