Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/10650 K.2025/20939

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.04.2023 tarihli ve 2021/1524 Esas, 2023/141 Karar sayılı ek kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanıklar müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.04.2023 tarihli ve 2021/1524 Esas, 2023/141 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, II- Sanıklar hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası verildiği,

sanıklar müdafinin istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince sanıklar hakkında atılı suçtan zamanaşımının dolması nedeniyle davanın düşmesine hükmedildiği anlaşılmakla, hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafinin temyiz isteminin, zararın giderildiği, tanık ve şikâyetçilerin görgüye dayalı beyanlarının olmadığı, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesine yönelik, sanık ...'ın temyiz isteminin ise yetkisizlik kararı ile hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, sanıklara verilen cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.