Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/13903 K.2026/1128

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinde "Temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise "Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın suç işleme kastı olmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, eksik ve hatalı değerlendirme sonucu sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine";

sanığın temyiz isteminin ise "...'ın aracın arkadaşına ait olduğunu söylemesi nedeniyle araca bindiğine, aracın çalıntı olduğunu bilmediğine, hırsızlık konusu aracın kapısı açık iken ....'ün düz kontak yaptığına, aracın çalındığı yerin onun ikamet adresine yakın olduğuna, Mudanya trafik uygulamasında emniyet güçleri tarafından alındıklarında cebinden maymuncuk alet çıktığına ancak aracın düz kontak yapılarak çalındığına, haksız hüküm verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63/1. maddesi gereğince, sanığın gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin cezasından mahsubuna karar verildiği halde, karar başlığında bu sürelerin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.