Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/15796 K.2026/4853

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Suça sürüklenen çocuk hakkında Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen 15.06.2016 tarihli kararı ile Dairemizin 24.12.2024 tarihli bozma ilamından önce verilen 30.11.2021 tarihli kararının yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği ve kararlarda suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 31/3, 62/1, 50/3,1-a ve 52/2. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezanın 4.000,00 TL adlî para cezası olduğu ve bu miktarın birer ay arayla alınmak suretiyle 20 eşit taksitte tahsiline karar verildiği,

bozma kararından sonra yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuk hakkında 16.09.2025 tarihli karar ile yeni hüküm kurulurken suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan maddeler uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, yeni cezanın önceki hükümde bulunan 4.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunduktan sonra kazanılmış hakkın gözetildiği belirtilerek 6 ay 20 gün hapis cezasının aynı Kanun’un 50/3, 1-a,

52/2. maddeleri gereğince para cezasına çevrilmesine karar verilerek 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının miktarı gözetilerek taksitlendirme yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından kazanılmış hakka ilişkin kısımların çıkarılmasına ve "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının 4.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına ve suça sürüklenen çocuğa verilen adli para cezasının miktarı nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile alınmak suretiyle 20 eşit taksitle tahsiline” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,