Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/1660 K.2025/3855

Başsavcılığının 23.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9722 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

18. Ceza Dairesinin 16/09/2020 tarihli ve 2020/596 esas, 2020/9590 karar sayılı ilamında yer alan, "Bozma öncesindeki hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi karşısında, bozma sonrası verilen kararda sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeyerek fazla cezaya hükmolunması suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması" şeklindeki açıklamalar ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse,

yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca, Güroymak Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2021 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk müdafi ve suça sürüklenen çocuk lehine Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin 22/12/2021 tarihli kararı ile bozulduğu nazara alındığında, bozma öncesi tayin olunan 4.200,00 Türk lirası adli para cezasının suça sürüklenen çocuk bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden, yeniden yapılan yargılama sonucunda 5.600,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü hakkında Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22.12.2021 tarihli bozma kararından önce verilen 18.02.2021 tarihli kararda, hırsızlık suçundan neticeten 4.200,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği ve hırsızlık suçundan kurulan bu hükmün, yalnızca o yer Cumhuriyet savcısı tarafından hükümlü lehine yasal süresi içinde temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/22209 Esas, 2021/22207 Karar sayılı ilâmıyla bozulduğu anlaşılmakla; buna göre, 18.02.2021 tarihinde hükmedilen 4.200,00 TL adlî para cezası, hükümlü lehine infaz bakımından kazanılmış hak oluşturduğundan, hükümlü hakkında 14.04.2022 tarihli karar ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 31/3, 168/1, 50/1, 50/3 ve 52/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 5.600,00 TL adlî para cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gözetilerek 4.200,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Güroymak Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/102 Esas, 2022/175 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hüküm fıkrasına "suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen 5.600,00 TL adlî para cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği 4.200,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesine, hükümdeki diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,