Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/1674 K.2025/4245

Başsavcılığının 24.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9745 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2020 tarihli ek kararıyla daha evvel uzlaştırma hükümleri uygulandığından bahisle hükümlünün talebinin reddine karar verilmiş ise de.

6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklikler uyarınca sanığın üzerine atılı eylemin uzlaşma kapsamına alındığından bahisle uzlaştırma hükümleri yönünden yeniden değerlendirme yapılarak bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine,

yapılan uzlaştırma işlemleri sırasında katılanlardan ... adına çıkartılan tebligatın bila iade dönmesine rağmen, 7201 sayılı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca mernis adresine herhangi bir tebligat çıkartılmaksızın, mağdurlara gönderilen teklif formlarına 3 günlük süre içerisinde dönüş yapılmadığından bahisle uzlaşmanın teklif aşamasında kaldığına ilişkin 14/07/2017 havale tarihli rapor düzenlendiği,

diğer yandan mağdur ... adına ise hiç bir tebligat yapılmadığı ve anılan raporda onun adının da yer almadığı nazara alındığında, hükümlünün uzlaştırma hükümlerinin uygulanması talebi sebebiyle bahsi geçen mağdurlar yönünden ikinci kez uzlaştırma işlemleri yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı cihetle, hükümlünün talebi üzerine yeniden yapılan uzlaştırma işlemleri sırasında mağdur ... ile uzlaşma sağlandığına dair 21/08/2020 tarihli uzlaştırma raporu gözetilerek, anılan mağdura yönelik eyleme ilişkin mahkumiyet hükmü bakımından kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

katılan ... yönünden ise uzlaştırma teklif formunun tebliğe çıkartılarak sonucunda göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığından infazın kaldığı yerden devamına dair 18.07.2017 tarihli ek karar öncesi yapılan uzlaştırma işlemlerinde, her ne kadar katılan ...'e usûlüne uygun olarak uzlaştırma teklif formunun tebliğinin sağlanmadığı ve şikâyetçi ...'a ise hiçbir biçimde uzlaşma teklifinde bulunulmadığı gözetilmeksizin, 2. kez uzlaştırma işlemleri yapılamayacağından bahisle hükümlünün talebinin reddi ile infazın kaldığı yerden devamına dair incelemeye konu 08.10.2020 tarihli ek kararın verildiği anlaşılmış ise de.

Şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık eyleminin, 12.03.2016 tarihinde saat 19.10'dan sonra gerçekleştiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde, suç yerinde güneşin saat 17.47'de battığı, buna göre gece vaktinin saat 18.47'de başladığı ve şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği belirlenmekle.

02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; hükümlünün şikâyetçi ...'a yönelik eylemine uyan hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği ve nitelikli hâle dönüştüğü dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi gereğince uzlaşma kapsamında olmadığının;

ayrıca dosya içerisinde bulunan uzlaştırma teklif formunda, katılan ...'ün uzlaşmayı kabul etmediğine ilişkin 30.07.2020 tarihli imzasının bulunduğunun anlaşılması karşısında; mahkemece verilen 08.10.2020 tarihli ek karar netice itibarıyla doğru olup incelemeye konu ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR