Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/340 K.2025/3323

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 22.01.2020 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 18.03.2019 tarihli kararda; sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 5 ay hapis ve 500,00 TL adlî para cezası olduğu, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu miktarın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği kararın B fıkrasındaki hırsızlık suçundan kurulan hükümdeki "CMK'nın 283/1. maddesi gereğince sanığın ceza miktarı itibariyle KAZANILMIŞ HAKLARININ SAKLI TUTULMASINA, sanığın neticeten 5 AY HAPİS ve 500,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," şeklindeki paragrafın tümüyle hüküm fıkrasından çıkartılarak,