KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2025/8690 E., 2025/15663 K.
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/624 E., 2025/260 K
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Detayı
388 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,
aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283/1 ve 307. maddelerinin gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.
Mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken "Niğde 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/777 Esas, 2012/318 Karar sayılı ilâmı" tekerrüre esas alınmış ise de, sanığın adlî sicil kaydında böyle bir ilâmın bulunmadığı, UYAP'tan yapılan incelemede anılan ilâmın .. adlı bir başka sanık hakkında verildiği, ilâmın sanık ... ile ilgisinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, anılan ilâmın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesine göre tekerrüre esas teşkil etmediği,
ancak sanığın adlî sicil kaydında bulunan ve nitelikli hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasını içeren Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2012 tarihli ve 2012/499 Esas, 2012/424 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2012 tarihli ve 2012/499 Esas,