Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/8822 K.2025/17010

Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, ilk derece mahkemesinde tanık olarak dinlenilen H.Ç’nin beyanları dikkate alındığında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e,143 maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu yerine aynı Kanun’un 165.maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayin edildiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1.Katılanın direksiyon kilidiyle kilitleyip sokak üzerine park ettiği elektrikli bisikletinin, olay günü gece vakti 19.30 sıralarında çalındığı somut olayda; hakkında hırsızlık suçundan Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinde 2017/41 Esas numarasıyla ayrı yargılama yürütülen tanık H.Ç'nin aşamalarda, suça konu elektrikli bisikleti sanıkla birlikte çaldığını beyan ettiği, sanığın ise tanık H.Ç'nin arkadaşı olduğunu, aralarında husumet olmadığını ancak suçlamayı kabul etmediğini söylediği, 05.01.2016 tarihli kolluk tutanağına göre, şüphe üzerine önce sanığın durdurulduğu,

kimlik kontrolü yapıldığı sırada 100 metre ileride tanığın suça konu elektrikli bisikleti bırakarak kaçması üzerine sanık hakkında işlem yapılmadan kolluğun tanığı yakalamak için peşinden gittiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e ve 143.. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçundan mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun olmayan inkara yönelik savunmasına itibar edilerek aynı Kanun'un 165.maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alması veya kabul edilmesi suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

2.Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2016/272 Esas, 2016/159 Karar sayılı 23.03.2016 kesinleşme tarihli ilâmının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olduğu, suç tarihinden sonra kesinleşen hükümlülüklerin tekerrüre esas alınamayacağı ancak adli sicil kaydında yazılı olan Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2014 tarihinde kesinleşen 2014/75 Esas, 2014/504 Karar sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması, Kabule göre de.

3. 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,