Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/9046 K.2025/15639

Başsavcılığının 01.07.2025 tarihli ve KYB-2025/72257 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"5237 sayılı Kanun’un 68/1. maddesinde yer alan, “Bu maddede yazılı cezalar aşağıdaki sürelerin geçmesiyle infaz edilmez: a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezalarında kırk yıl. b) Müebbet hapis cezalarında otuz yıl. c) Yirmi yıl ve daha fazla süreli hapis cezalarında yirmidört yıl. d) Beş yıldan fazla hapis cezalarında yirmi yıl. e) Beş yıla kadar hapis ve adlî para cezalarında on yıl.” şeklindeki, 71/2. maddesinde yer alan, “Bir suçtan dolayı mahkûm olan kimse üst sınırı iki yıldan fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlediği takdirde, ceza zamanaşımı kesilir.” şeklindeki, 292/1. maddesinde yer alan, “Tutukevinden,

ceza infaz kurumundan veya gözetimi altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçan tutuklu veya hükümlü hakkında altı aydan bir yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Somut olayda, Tatvan

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2010 tarihli ve 2009/324 esas, 2010/103 sayılı kararının 26/09/2012 tarihinde kesinleşmesi sonrasında, sanığın denetim süresi içinde 20/05/2013 tarihinde hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlemesi sebebiyle Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2023 tarihli ve 2022/620 esas, 2023/29 sayılı kararı ile mahkumiyetine hükmedildiğinin ihbarı üzerine,

Tatvan İnfaz Hakimliğinin 04/03/2024 tarihli ve 2024/563 esas, 2024/532 sayılı kararı ile erteli cezanın aynen infazına karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun’un 292/1. maddesinde yer alan hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun cezasının üst sınırının 1 yıl hapis cezasını gerektirdiği, sanığın 20/05/2013 tarihinde hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlemesi üzerine mahkumiyetine hükmedilmesini takiben ihbarda bulunulmuş ise de, anılan suçun 2 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmemesi sebebiyle ceza zamanaşımının kesilmediği, Tatvan

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2010 tarihli ve 2009/324 esas, 2010/103 sayılı kararına konu nitelikli hırsızlık suçu için kanunda öngörülen ceza zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu, kesinleşme tarihi olan 26/09/2012 tarihinden itibaren başlayan 10 yıllık zamanaşımı süresinin karar tarihi itibariyle dolmuş olduğu ve aynen infazına karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kesinleşmiş ve infaz edilebilir bir ceza mahkûmiyetinin, belirli bir süre geçmesiyle birlikte devlet tarafından artık infaz edilememesine ceza zamanaşımı denir. Ceza zamanaşımı süresinin tespitinde ele alınacak ceza, hükümde yazılı olan sonuç cezadır. Kural olarak ceza zamanaşımı, hükmün kesinleştiği günden itibaren işlemeye başlar.

Ancak ertelenmiş cezalarda, ceza zamanaşımı süresi belirlenen denetim süresi içinde işlemeye başlamaz, çünkü ortada infazı gereken bir ceza bulunmamaktadır. Bununla birlikte ertelenen cezanın aynen infazına karar verilirse, aynen infazında içinde yer aldığı hükmün kesinleşmesi tarihinden itibaren ceza zamanaşımı süresi işlemeye başlar.

Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde, hükümlü ...'ın hırsızlık suçundan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine dair hükmün 26.09.2012 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün denetim süresi içinde 20.05.2013 tarihinde işlediği hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/620 Esas,

2023/29 Karar sayılı kararı ile mahkûm olduğu ve hakkında verilen bu mahkûmiyet hükmünün 10.01.2024 tarihinde kesinleşmesi sonrası yapılan ihbar üzerine erteli cezanın, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle aynen infazına dair infaz hâkimliğince karar verildiği ve bu karara karşı yapılan itirazın itiraz merciince reddine karar verildiği belirlenmekle;

başlangıcı, erteli cezanın aynen infazına neden olan denetim süresi içerisinde işlenmiş suça ilişkin yapılan yargılama sonucu verilen kararın kesinleştiği 10.01.2024 tarihi olan ve 5237 sayılı Kanun'un 68/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 10 yıllık ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR