Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2026/1229 E. , 2026/4165 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/807 E., 2024/304 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığ
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2026/1229 E. , 2026/4165 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/807 E., 2024/304 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155321 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre; sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra anılan Kanun'un 143. maddesi uyarınca cezada 1/2 arttırım yapılarak 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini müteakip, anılan Kanun'un 35. uyarınca cezada 3/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 1 yıl 10... gün hapis cezası yerine, 3 yıl 9 ay hapis cezasına ve nihayetinde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası yerine, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, hükümlüye yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/3. maddesi uyarınca hükümlüye zorunlu müdafi atandığı ve hükümlünün savunmasının da zorunlu müdafii eşliğinde alındığı anlaşılmış ise de; zorunlu müdafiinin iddia makamının esas hakkında mütalaasını ilk kez açıkladığı 20.02.2024 tarihli duruşmada ve 21.05.2024 tarihli karar celsesinde hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilip aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılarak hükümlünün hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı, belirlenmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.