Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Yağma Suçu Kararı (E.2026/3967 K.2026/8396)

Katılan vekilinin temyiz isteminin yapılan incelemesinde İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin, 06.02.2025 tarihli ve 2025/5 Esas, 2025/92 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Yargılama konusu suç yönünden Sağlık Bakanlığının tehdit suçundan doğrudan zarar görmediğinin anlaşılması karşısında.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, II- Suça sürüklenen çocuk ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin yapılan incelemesinde Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin suçu işlemediği, beraat etmesi gerektiğine, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, katılanın sağlık personeli olduğu için cezasından arttırım yapılmasına yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan dolayı İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/11 Esas, 2016/77 Karar sayılı kararı ile 3 ay 10 gün şeklinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

denetim süresinin 5395 sayılı Kanunun 23. maddesi uyarınca 3 yıl olarak tayin edildiği ve bu kararın mercii tarafından itirazın reddine karar verilmek suretiyle 30.03.2016 tarihinde kesinleştiği, bu kararın suça sürüklenen çocuk lehine kanun yararına bozmaya gelmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 17.01.2024 tarihli ve 2023/20908 Esas, 2024/810 Karar sayılı kararı ile hükmün suça sürüklenen çocuk lehine olacak şekilde kanun yararına bozulmasına karar verildiği, UYAP'tan alınan adlî sicil kaydının incelenmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde yeni bir suç işlemediğinin anlaşılması karşısında;