Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Yağma Suçu Kararı (E.2026/4770 K.2026/8464)

Mala zarar verme suçu yönünden verilen 10.05.2022 tarihli ek karara yönelik bir temyiz isteminde bulunulmadığı, ek kararın başkaca bir sanık ya da müdafii tarafından da temyiz edilmediği dolayısı ile ek kararın temyiz incelemesi kapsamında olmadığı anlaşılmakla, Tebliğnamede ek kararın onanmasına yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz nedenlerinin, suçlamayı kabul etmediğine, zararın giderilmesi için imkan tanınmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, ceza miktarının yüksek belirlendiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

İddianameye konu hırsızlık suçunun şikâyetçiye ait araçtan akünün çalınması eyleminden ibaret olduğu, akünün kendisinin zarar gördüğüne dair dosya içerisinde bir bilgi ve belgenin bulunmaması, şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki ek ifadesinde yer alan ve mala zarar verme suçuna konu 500-600 TL zararın mala zarar verme suçu içerisinde değerlendirilmesinin gerektiği, sanık ...'ın kovuşturma aşamasındaki "her ne kadar soruşturma aşamasında bu olayları kabul etmemiş isem de şu an da kabul ediyorum.

O dönem alkolün etkisiyle bu şekilde beyanda bulundum. Yoksa bende akünün yerini söylerdim. Oluşan maddi zararı gidermeyi kabul ederim. Her ne kadar zarar gidermeyi kabul ederim demiş isem de aküyü sökerken herhangi bir zarar vermedik.

Ancak zararı gidermeyi kabul ederim." şeklindeki savunması iştirak hâlinde işlenen suçlarda şeriklerden birinin tüm zararı gidermesi hâlinde diğer şerikler yönünden tüm zararın giderildiğine karşı duruş sergilediği anlamında söz ve davranışta bulunmaması durumunda etkin pişmanlık hükümlerinden tüm zararı gideren sanık ile birlikte istifade etmesi gerektiği yönündeki istikrarlı Ceza Genel Kurulunun 13.12.2016 gün, 2013/13 - 482 Esas, 2016/1242 Karar, 13.06.2017 gün, 2017/6 - 654 Esas, 2017/333 Karar,

2011/294 Karar ve 2012/188 Kararları ve Dairemiz uygulamaları karşısında sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi gereğince ceza indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesine,