Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/22374 K.2007/16961

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl karar taraflarca, 27.09.2006 tarihli tavzih kararı ise davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı tarafından, davalı aleyhine açılan boşanma davası reddedilmiş, karar 1.7.2003 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı, 9.10.2003 tarihinde açtığı bu dava ile fiilen kendi yanında ve bakımında olan ortak çocuk 1997 doğumlu Handegül için davalıdan nafaka talebinde bulunmuştur. İstek, bu haliyle Türk Medeni Kanununun 329. maddesine dayanmaktadır. Boşanma davası reddedildiğine göre tarafların evliliği devam etmektedir.İştirak nafakası, boşanma halinde, çocuk kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine katılma yükümlülüğüne ilişkindir. (TMK.md.182/2) Bu husus gözetilmeden takdir edilen nafakanın “iştirak nafakası” olarak nitelendirilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacının ortak çocuğun velayetiyle ilgili bir talebi bulunmadığı halde ve velayetin tedbiren düzenlenmesini gerekli kılan bir olgu da ortaya konulmadığı halde, istek dışına çıkılarak, velayetin davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Nafakaya, dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekirken kararın kesinleşmesinden başlatılması da doğru görülmemiştir.