KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2007/3553 E., 2008/4031 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2008
- Mahkemesi
- Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 14.01.2004 - 16.2.2004
- Numarası
- Esas no:2006/672 Karar no:2004/17
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm 14.01.2004 tarihli karar ve 16.2.2004 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 S.K. md.17)
1-Dava Türk Kanunu Medenisinin 448 ve Türk Medeni Kanununun 501. maddesine göre hazineye ihbar edildiği ve dava hazine tarafından takip edildiği halde 14.01.2004 tarihli gerekçeli kararda hazinenin taraf olarak gösterilmemesi isabetsizdir.(H.U.M.K. 388/1-2)
2-Kısa kararda “Bodrum 1. Noterliğinin 5.3.1999 tarih 3227 yevmiye numaralı düzenleme şekelindeki vasiyetnamenin açılmasına itirazsız kesinleşen vasiyetnamenin tenfizine karar verildiği halde; gerekçeli kararda “kabul nedeniyle mirasçı M. B..’ın Bodrum .... Noterliğince 27.9.2000 tarih 3227 yevmiye numarası ile hazırlatılan ve mahkememizce açılan ve itirazsız kesinleşen vasiyetnamenin tenfizine” şeklinde karar verilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.
# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2007/3553, K. 2008/4031, 24 Mart 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama