Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/2734 K.2010/6619

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün nafakalar, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 06.04.2010 günü duruşmalı temyiz eden davacı vekili Av. Y.. D.. ve karşı taraf temyiz eden davalı vekili Av. N..O..geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Boşanmanın eki niteliğindeki maddi tazminat boşanma hükmünün kesinleşmesiyle hüküm ifade eder. Bu nedenle takdir edilen maddi tazminata boşanma hükmünün kesinleşmesi tarihinden geçerli olacak şekilde faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden geçerli olmak üzere faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

4-Boşanma davası içinde vaki ve boşanmanın fer’i niteliğinde olan Türk Kanunu Medenisinin 143.maddesinde yazılı maddi ve manevi tazminat istekleri ayrıca harca tabi değildir. Mahkemece hükme bağlanan maddi ve manevi tazminat üzerinden bu isteği kabul edilen davacı yararına ve maddi-manevi tazminat isteklerinin reddedilen bölümü üzerinden davalı yararına nispi vekalet ücreti tayin edilmesi ve nispi harç alınması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.