Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/14913 K.2011/4533

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı (kadın), çocuk için nafaka isteğine ilişkin birleşen nafaka davasını 21.4.2008 tarihinde açtığına göre, çocuk için bu tarihten geçerli olmak üzere nafakaya hükmedilmesi gerekirken (28.11.1956 tarihli 15/15 sayılı İçt. Bir. Kararı); nafakanın dava tarihinden daha öncesi bir tarihten başlatılması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların müşterek çocuğu 7.11.1999 doğumludur. Kişisel ilişki düzenlenirken, çocuğun fiziki, ruhsal ve ahlaki gelişimi yanında analık ve babalık duygularını tatmin de önemlidir. Yapılan bu düzenleme açıklanan bu amaçları karşılayacak yeterlilikte değildir. Bu nedenle, velayeti geçici olarak davacı-davalıya (kadın) bırakılan çocukla baba arasında gece yatıya kalacak şekilde de kişisel ilişki kurulması gerekirken; bu hususun gözetilmemesi doğru bulunmamıştır.