Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9317 K.2012/6424

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (HUMK.md.254-HMK.md.255). Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. O halde davalı-davacı kadının tanıklarının beyanına göre davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmeyip, kadına hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu duruma göre, davalı-davacı kadının da davasının kabulü gerekirken, reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.