Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/1123 K.2012/21065

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden, davalı koca tarafından ise kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; toplanan delillerden, davalı kocanın alkol alıp, agresif davranışlarda bulunduğu ve eşine şiddet uyguladığı, davacı kadının ise eşiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı ve ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen bu kusurlu davranışları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve boşanmaya neden olan olaylarda her iki tarafın da kusuru olmakla birlikte, davacı kadının az, davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir.

Hal böyle iken, mahkemece hatalı olarak tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak da davacı kadının maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat taleplerinin reddedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.