KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/12914 E., 2013/13219 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- İstanbul 14. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 23.02.2012
- Numarası
- Esas no:2010/1459 Karar no:2012/114
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; yoksulluk nafakası ile manevi tazminat yönünden, davalı (koca) tarafından ise; tümü yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.05.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı A... K... Gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davacı D... K... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı kadının delil olarak sunmuş olduğu görüntü kaydı ve tanık beyanlarından davalı kocanın başka bir kadınla gezdiği, kocanın müşterek konutta bahsi geçen kadınla samimi konuşma görüntülerini kaydettiği, çevrede o kadınla eşini aldattığına dair söylenti çıkmasına neden olduğu anlaşılmaktadır. Davalı kocadan kaynaklanan bu kusurlu davranışlar davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir.
Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davalı koca tam kusurludur. O halde mahkemece, tarafların sosyal ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK.md.4,TBK.md.50,51,52,58) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru olmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/12914, K. 2013/13219, 10 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama