Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16068 K.2013/2352

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından, kocanın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, velayet ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Toplanan delillerden; davalı-davacı kadının birlik görevlerini yapmaktan kaçındığı, eşini aşağılayıcı, küçümseyici sözler söylediği, eşinden ekonomik gücünü aşan maddi isteklerde bulunduğu; buna karşılık, davacı-davalı kocanın ise, birlik görevlerini yapmaktan kaçındığı, eşine hakaret edip onu sevmediğini söylediği, eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve güven sarsıcı davranışlar içine girdiği anlaşılmaktadır.

Gerçeklen bu olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve boşanmaya neden olan olaylarda; her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte; eşine göre davacı-davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda; kadın da boşanma isteğiyle dava açmış olmasına ve gerçekleşen olayların yıkıcı etkisi karşısında, az kusurlu olan davalı-davacı kadının kocanın boşanma davasına karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir.

Davacı-davalı kocanın boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluştuğundan; mahkemece kocanın davasının da kabulüne karar verilmesi sonucu itibarıyla doğru olup bu nedenlerle kocanın kabul edilen boşanma davasının mahkemenin eşit kusur şeklindeki gerekçesi düzeltilmek suretiyle (HUMK.md.438/7) onanması yönüne gidilmiş ve davalı-davacı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi; boşanmaya neden olan olaylarda, eşine göre davalı-davacı kadın daha az kusurludur. Gerçekleşen bu kusur durumuna göre , davalı-davacı kadının maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat talebinin kabulü ile uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı kusur tespiti gerekçe gösterilerek bu taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.