Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16070 K.2013/2353

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı koca tarafından iştirak nafakası miktarı ve kişisel ilişki yönünden; davacı-karşı davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece her ne kadar taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı karşı davalı kadının eşine sürekli hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşinin yüzünü çizdiği, davalı karşı davacı kocanın ise eşine sürekli şiddet uyguladığı, güven sarsıcı davranışlar içine girdiği, eşinin ailesini tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı karşı davacı kocanın ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece bu yön nazara alınmadan tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı karşı davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.