Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/25503 K.2013/10525

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat istekleri ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı lehine yoksulluk nafakasına karar verilmiş olmasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; tarafların 2006 yılında ayrıldıkları, sonrasında davacı kocanın Bodrum 1. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinde açmış olduğu terk nedenine dayalı boşanma davasının reddedildiği ve bu kararın 27.10.2009’da kesinleşmiş olduğu görülmektedir.

Terk ihtarı göndermesinin sonucu olarak; koca, ihtar tarihinden önceki eşinin kusurlu davranışlarını affetmiş duruma düşmüş, terk ihtar tarihinden sonra ise, davalının kocasına gönderdiği aşağılama içeren bir telefon mesajının mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; toplanan delillerle kanıtlandığı üzere, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, eşine fiziksel şiddet uygulayan ve hakaret eden davacı kocanın ağır, mesajla kocasını aşağılayan davalı kadının ise daha az kusurlu olduğunun kabulü gerektiği halde; mahkemece davalının eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi; hatalı kusur belirlemesi sebep gösterilerek, davalının maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat taleplerinin reddi de doğru olmamış; bozmayı gerektirmiştir.