Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/10883 K.2014/1630

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; tüm yönlerden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma çin belirlenen 30.01.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden mahkemenin de kabulünde olduğu gibi boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davacı koca daha ziyade kusurludur. Davalının boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre boşanmaya (TMK md. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.