Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/22570 K.2014/5041

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kadın için taktir edilen yoksulluk nafakası ile kendisinin reddedilen manevi tazminat isteği yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda "eşit" kusurlu kabul edilerek davacı-davalı (kadın)ın ve davalı-davacı (koca)nın boşanma davalarının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kadın'ın mahkemece belirlenen kusurunun kanıtlandığı, davalı-davacı kocaya yüklenen kusurun ise ispat edilemediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadın tam kusurludur. Tam kusurlu olan kadının boşanma davasının kabulü usul ve yasaya aykırı ise de, bu husus temyize getirilmediğinden yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemede;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı-davalı kadının belirlenen kusurunun davalı-davacı kocanın kişilik haklarına saldırı niteliği taşımadığı ve bu nedenle davalı-davacı kocanın manevi tazminat isteğinin reddine ilişkin kararın sonucu itibariyle doğru olduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Yukarıda açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadın tam kusurludur. Tam kusurlu eş yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.