KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/4775 E., 2013/9565 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Karapınar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 2.5.2012
- Numarası
- Esas no:2011/175 Karar no:2012/134
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece davalı kadın daha ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kocanın eşinin ailesine hakaret ve tehdit ettiği, davalı kadına şiddet uyguladığı, davalı kadının ise davacı kocasına hakaret ettiği, şiddet uyguladığı ve sık sık evden ayrılarak ailesine gittiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur.
Hal böyle iken davalı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de tarafların eşit kusurlu davranışları uyarınca evlilik birliği temelinden sarsıldığına göre boşanma davasının kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiş ve kocanın davasının kabul ile verilen boşanma kararının kusura ilişkin gerekçesi yukarıda açıklanan şekilde değiştirilerek onanması gerekmiş (HUMK. md. 438/son ) ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Yukarıda birinci bentte açıklanan gerekçe ile boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu olup, davalı kadının boşanma ile yoksulluğa düşeceği sabittir. O halde davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulü gerekirken (TMK. md. 175) reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/4775, K. 2013/9565, 8 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama