Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18887 K.2015/6400

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.md.6,6100 s.HMK.md. 190/1). Davacı kadın, dava konusu ziynetlerinin, kocanın nezdinde kaldığını iddia etmiş, davalı davacı koca ise bu iddianın doğru olmadığını ziynetlerin kadında olduğunu savunmuştur. Davacı tanıkları, iddia edilen vakıayla ilgili bir somut bir beyanda bulunmamışlardır.

Dosyada iddiayı kanıtlamaya elverişli başkaca bir delil de bulunmamaktadır. Olağan olan bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olmasıdır. Diğer bir ifade ile bunların davalının zilyetliğine terk edilmiş olması olağana ters düşer. Öte yandan söz konusu eşya, rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen ve götürülebilen nev’idendir. Bu bakımdan, davacı olağanüstü şartlarda evden ayrılmadıkça bu türden eşyaları götürmesi her zaman mümkündür.

Bu olgulara aykırı olarak ziynetlerin "davalıda kaldığı" gerekçesiyle kabul kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.