Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8090 K.2014/19084

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın maddi tazminat istemi, boşanmanın eki niteliğinde (TMK. md. 174) olmayıp, düğün ve evlilik birliği için yapmış olduğu harcamalara ilişkin olup, bu istek nispi harca tabidir. Nispi harç tamamlattırılarak (Harçlar Kanunu md.30-32) görev hususu da düşünülerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken talep olmadığı halde Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi uyarınca davacı-davalı koca yararına maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUC