Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/21335 K.2018/9392

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vasisi tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının yargılaması devam ederken davacı erkek, 21.10.2009 tarihinde ölmüş ve evlilik ölümle sona ermiştir. Erkeğin mirasçıları TMK m. 181/2 uyarınca davaya devam ederek sağ kalan davalı kadın eşin kusurlu olduğunun tespitini talep etmişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda evlilik ölümle sona erdiğinden ve boşanma davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ve kadının ağır kusurlu olduğunun tespitine yönelik talebin reddine karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu bir davranışının varlığı ispatlanamamıştır.

Kadının kusurlu olmadığının tespitine karar verilecek yerde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HMK m. 438/7).