Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/2261 K.2017/8902

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı erkek tarafından Türk Medeni Kanununun 166/. 1 maddesinde düzenlenen genel boşanma sebebine dayalı olarak açılmış, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise Türk Medeni Kanununun 162, 165 ve 166/1 maddeler uyarınca boşanma istemli birleşen dava açılmış ve davacı-karşı davalı erkeğin ruhsal rahatsızlığı olduğu ileri sürülmüştür. Mahkemece Sulh Hukuk Mahkemesine yapılan ihbar üzerine davacı-karşı davalı erkek ...

Sulh Hukuk Mahkemesi' nin 2012/1016 esas, 2013/414 karar sayılı ilamı ile kısıtlanmış olduğu görülmüştür. Sulh Hukuk Mahkemesinde kısıtlanma kararına dayanak yapılan ... Devlet Hastanesinin 22.01.2013 tarihli sağlık kurul raporunda davacı-karşı davalı erkeğin "hafif mental reterdasyon"' tanısı konulmuş ve vesayet altına alınması uygundur şeklinde rapor düzenlemiştir.

Dosya içerisinde bulunan, mahkemece Adli Tıp 4. İhtisas Kurulundan alman 25.02.2015 tarihli raporda ise, davacı-karşı davalı ... ...'un fiil ehliyetine haiz olduğu , kişide mevcut akıl hastalığı veya zeka geriliğinin tespit edilemediği belirtilmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında iki rapor arasında çelişki vardır.

2959 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 15 maddesinin (f) bendi "Adli Tıp İhtisas Kurulu ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüş arasında ortaya çıkan çelişkiler Adli Tıp Genel Kurulunca incelenir ve kesin karara bağlanır" hükmünü getirmiştir. O halde, mahkemece tüm dosya, raporlarla ve daha önceki tedavi evrakları ve Sulh Hukuk Mahkemesi dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulunun görüşü alınmak suretiyle giderilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.