Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/149 K.2018/8360

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.07.2018 günü temyiz eden davalı ... ve karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür.

Mahkemece; davalı erkeğin birlik görevlerini ihmal ettiği, eşini istemediğini söylediği, ilgisiz olduğu, kadını borçlandırdığı, yargılama safahatında da hakaret mesajları gönderdiği, bu olayların kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle kadın yararına manevi tazminata karar verilmiş ise de; davalı erkeğin boşanmaya sebep olan kusurlu davranışı mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 22.10.2015 tarih e.2015/3453-k.19121 sayılı ilamı ile "birlik görevlerini yerine getirmeme" olarak belirlenmiş olup, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olmakla bu vakıa dışında davalı erkeğe kusur yüklenmesi doğru olmamıştır.

Davalının birlik görevlerini yerine getirmemesi şeklinde gerçekleşen kusurlu davranışının ise davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmadığı açıktır. O halde kadının manevi tazminat talebinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde kabulüne dair hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.