Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/11083 K.2023/2280

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin son yaşanan olayda ailesinin müdahale ve hakaretlerine, eşini evden kovmasına sessiz kaldığını, eşinin hamileliğinde ilgilenmediğini, kişisel temizliğine ve bakımına dikkat etmediğini ve bu nedenle kadının yatağı ayırdığını iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata ve düğünde takılan ve dilekçede belirtilen ziynet eşyalarının iadesine karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava ile karşı davaya cevaba cevap dilekçelerinde özetle; kadının yatağı ayırdığını, eşinin ailesi ile görüşmek istemediğini, onları eve kabul etmediğini, erkeğe ve ailesine hakaret ettiğini, erkeğin maddî gücünü aşan taleplerde bulunduğunu, evin tapusunu istediğini, tapu verilmeyince "Ya Antalya'ya taşınırız ya boşanırız" dediğini, son olayda ailesinin hakaretlerine sessiz kaldığını ve evi terk ettiğini, barışmak için Antalya'ya taşınmayı şart koştuğunu ve yalan söyleme alışkanlığı olduğunu ileri sürerek; tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına ve erkek yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda fiili ayrılığa neden olan son olayda tarafların aileleri arasında çıkan tartışmaya sessiz kalan ve eşinin hamileliğinde onunla ilgilenmeyip maddî ve manevî destek olmayan erkeğin az;

evlilik birliği içinde eşine "Salak, geri zekalı, manyak, seni istemiyorum, seni yanıma yakıştıramıyorum, hayvan, ... müsün, insan bu kadar mı hayvan olur, böyle olduğunu bilsem varmazdım" diyen, eşinin ailesini istemeyen, eşini Manavgat'ta yaşamaya ikna edemeyince tartışma çıkaran, son olayda kendi annesinin erkeğin ailesine "Mağralı o..puları" şeklindeki hakaretine sessiz kalan, gerginliği azaltmak yerine "Ben o eve gelmem ancak Antalya'ya taşınırsak gelirim" diyen, erkeğin barışma çabalarını ve yeni ev tutma teklifini reddeden, eşine ve ailesine "Gidin istemiyorum, ben o geri zekalıyı sevmiyorum" diyen kadının ağır kusurlu olduğu;

kusur durumu nedeniyle kadın yararına tazminat ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile; her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, tarafların ortak çocuğu Ege'nin velâyetinin anneye verilerek baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 200,00 TL tedbir ve 500,00 TL iştirak nafakası ile kadın yararına aylık 250,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine,

kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine, 5.000,00 TL maddî ve 7.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine, kadının ziynet alacağı davasının tefriki ile farklı bir esasa kaydına, her iki tarafa kendi davaları için maktu vekâlet ücreti takdirine ve yargılama giderlerinin diğer tarafa yükletilmesine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kusurlu olduğunu, kadın tanıklarının beyanının dikkate alınmadığını, erkek tanıklarının beyanın soyut, yanlı ve görgüye dayalı olmayan beyanlar olduğunu belirterek; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri, yoksulluk nafakası ve kadın aleyhine hükmedilen yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacı-karşı davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri, yoksulluk nafakası ve aleyhe hükmedilen yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönlerinden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kadının davasındaki boşanma hükmü erkek tarafından istinafa başvurulmamak suretiyle kesinleşmekle; kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak erkeğin davasının ve tazminat taleplerinin kabulünün ve kadının tazminat talepleri ile yoksulluk nafakası talebinin reddinin yerinde olup olmadığı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hükmünde hukuka aykırılık bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü ve 326 ncı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü ve 175 ... maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 ... maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacı- davalı kadına yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,