Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/11477 K.2023/2534

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddenin son fıkrası ve 166 ıncı maddenin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; tarafların 1980 yılında evlendiklerini, müşterek bir çocukları olduğunu, taraflar arasında Antalya 7. Aile Mahkemesinin 2014/513 Esas, 2016/72 Karar sayılı dosyası ile boşanma davası görüldüğünü, davanın reddedilerek 16.03.2016 tarihinde kesinleştiğini, tarafların evlilik birliği tesis edemediğini, tekrar bir araya gelmediklerini, kadının kendisine ve kök ailesine beddua ettiğini, gelmelerini istemediğini, titizlik hastalığı olduğunu, cinselliği istemediğini, müvekkilini ... gördüğünü beyan ederek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin son fıkrası gereğince boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava ile karşı davaya cevaba cevap dilekçesinde özetle; davacı erkeğin evlilik birliği içinde sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, evi terk ettiğini, terk ettikten sonra müvekkili ve evi ile ilgilenmediğini, ortak çocuklarının ihtiyaçlarının müvekkili tarafından karşılandığını, müvekkilinin sağlık sorunları olduğunu, davacının 4 yıldır Ebru Pazarçeviren isimli bir kadınla birlikte yaşadığını, hatta bu kadın ile birlikte suça karıştığını, gazete haberlerine konu olduğunu, müvekkilinin şu an çalışmadığını,

emekli maaşı dışında geliri olmadığını iddia ederek ... erkeğin açtığı haksız davanın reddine, ... erkeğin asli kusurlu olması nedeniyle karşı davalarının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili için aylık 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile müvekkili lehine 120.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; asıl davanın, Antalya 7. Aile Mahkemesi'nin 2014/513 Esas, 2016/72 Karar sayılı dosyasının 10.03.2016 kesinleşme tarihinden 3 yıl sonra açıldığı, önceki boşanma davasının retle sonuçlandığı ve tarafların bir araya gelmedikleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin son fıkrasının yasal şartlarının oluştuğu, ... erkeğin önceki boşanma davası da dikkate alındığında, evi terk ettiği, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, ... erkeğin cevaba cevap dilekçesi ile sunduğu vakıaların geçmişe dair olduğu ve tarafların sonrasında evlilik birlikteliğini devam ettirdikleri,

davalının sosyal medya hesabından paylaştığı resimlerden davalı-davacı kadına atfı kabil kusur yüklenemeyeceği, taraflar arasında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ... erkeğin tam kusurlu olduğu, davalı-davacı kadına kusur izafe edilemediği gerekçesiyle;

her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve son fıkrası uyarınca boşanmalarına, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında davalı- davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceğinden 500,00 TL tedbir- yoksulluk nafakasına, erkeğin evlilik birliğinin yüklediği sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, kadının kişilik haklarına saldırıda bulunduğu manevî olarak zarar görmesine neden olduğundan kadın lehine 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının kusurlu olduğunu, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminat ve yoksulluk nafakası ile miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve manevî tazminat miktarları yönünden stinaf kanun yoluna başvurmuştur

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile ... erkeğin kusur tespiti, tedbir ve yoksulluk nafakası ile manevî tazminat miktarlarına yönelik, davalı-davacı kadının ise yoksulluk nafakası ve manevî tazminat miktarlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı-davacı kadın lehine hükmedilen tazminat ve yoksulluk nafakası miktarları ve kusur oranlaması yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve manevî tazminat miktarları yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadının boşanmakla yoksulluğa düşüp düşmediği, kadın lehine manevî tazminata hükmedilme koşulları oluşup oluşmadığı ve kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatları miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve son fıkrası, 174 üncü ve 175 ... maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 ... maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre ... erkek vekilinin tüm davalı-davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına ve özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığı dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51inci maddeleri hükümleri dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi ... bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı-davacı kadın lehine hükmedilen manevî tazminat yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen manevî tazminat yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

3.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere ... erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde Nazmiye'ye iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz gider harcının Şener'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,