Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/3666 K.2023/56

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 08.08.1987 tarihinde evlendiklerini, kadının, evlilik birliği boyunca birlik görevlerini ihmâl ettiğini, sadakat yükümlülüğünü ihlâl ettiğini, kadının kendisine ait olan mal varlığını erkeğin bilgisi olmadan sattığını, iddia ederek davanın kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine bağlı olarak tarafların boşanmalarına, erkek yararına 250.000,00 TL maddî tazminat, 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; erkek vekilinin dava dilekçesinde dayandığı iddiaların gerçek olmadığını, erkeğin dava dilekçesinde iddia ettiği taşınmaz ile ilgili davanın derdest olduğunu ve erkeğin kendisine ait mal varlığını muvazaalı şekilde devrettiğini savunarak hukuki dayanağı olmayan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların Düseldorf Asliye Mahkemesinin kararı ile boşandıkları, boşanma kararının Ankara 3. Aile Mahkemesin'de görülen tanıma davası ile kesinleştiği, boşanma davasının konusuz kaldığı belirtilerek boşanma davası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, tanıma yolu ile boşanma kararının incelenmesinde, kusur incelemesinin yapılmadığı, kararın kesinleştiği, bu kararın kesin hüküm niteliğinde olduğu, yeniden kusur incelemesinin yapılamayacağı belirtilerek davacı erkek vekilinin maddî tazminat ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili süresinde sunduğu istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararda, taraflar arasında görülen boşanma davasının tanınması ve tenfizi gerekçe gösterilerek kusur belirlemesinin yapılmamasının hatalı olduğu, kadının kusurlu davranışları sebebiyle erkek yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, davanın reddine karar verilmesinin açıkça hukuka aykırı olduğu belirtilerek hükmün tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usuli işlemlerin yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, yabancı mahkemenin boşanmaya ilişkin kararının kesinleşmiş olduğu, eldeki davada, boşanma yönünden davanın konusuz kaldığına dair verilen karar, yine yabancı mahkeme kararının kusur incelemesi yapılmadan kesinleştiği gerekçesiyle davacı erkek vekilinin maddî tazminat ve manevî tazminat taleplerinin reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı,

İlk Derece Mahkemesi karar ve gerekçesinin dosya kapsamına uygun olduğu, davacı erkek vekilinin istinaf itirazının yerinde olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın hatalı olduğunu belirtilerek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen boşanma davasında, yabancı mahkemece verilen ve kesinleşen boşanma kararına rağmen boşanma isteminin kabulüne karar verilip verilmeyeceği, kusur belirlemesi yapılıp yapılmayacağı ve erkek yararına tazminat verilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü ve devam maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuk Hakkında Kanun'nun 58 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,