Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/627 K.2024/8047

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, kök ailesinin olduğu köye taşınmaları konusunda kadına baskı yaptığını, ortak çocuk altı aylık olduğunda, erkeğin kira ödemek istemediğinden kadının onayını almadan ortak konutu amcası Recep'in evine taşıdığını, erkeğin ve erkeğin annesinin kadının annesinin ortak konutta bulunmasını istemediğini, erkeğin düzenli işte çalışmadığını, ihtiyaçları karşılamadığını, kadının işe başlamak istemesini söylediğinde ise kadını tehdit ettiğini ve kadın ile annesine saldırdığını iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına,

çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların müşterek konutlarının Sinop'ta olmasına karşın erkeğin köye taşınmak için kadına baskı yaptığı, ortak konutu dava dışı bir kişinin evinin içine taşıdığı, kadını burada oturmak zorunda bıraktığı, kadının annesinin tarafların ortak konutuna gelmesini istemediği,

erkeğin kadının ihtiyaçlarını karşılamadığı parasız bıraktığı, kadın doğumdan sonra işe başladığı için erkeğin tartışma çıkardığını, bu haliyle erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine baba ile çocuk arasında kademeli kişisel ilişki düzenlenmesine, kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına, çocuk yararına aylık 1.500,00 TL iştirak nafakasına, kişilik hakları ihlal edildiğinden kadın yararına yasal faizi ile birlikte 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakalar ve manevî tazminatın miktarı ile maddî tazminata hükmedilmemesi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kabul ettiği kusurların ve davanın kabulünün doğru olduğu ancak hükmedilen manevî tazminat miktarının az olduğu, çocuğun üstün yararı göz önüne alınarak kademeli kişisel ilişki düzenlemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile kadının manevi tazminatlar dışındaki istinaf başvurusunun esastan reddine, kadının manevi tazminat yönünden istinaf talebinin kabulü ile hükmün manevi tazminat ve kişisel ilişki düzenlemesi yönlerinden kaldırılmasına, kadın yararına 15.000,00 TL manevî tazminata, baba ile çocuk arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın temyiz dilekçesinde özetle; nafakaların ve manevî tazminatın miktarları ile nafaka ve maddî tazminata hükmedilmemesi ve kişisel ilişki yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; maddî tazminata hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı; manevî tazminat, tedbir ve iştirak nafakaları miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, kişisel ilişki düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 inci, 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci, 330 uncu, 323 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9/3, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 4/1-2, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 inci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,