Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/629 K.2024/7531

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili ve davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin fiziksel, psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığını, sıklıkla aşağıladığını, eve para bırakmadığını, kızına fiziksel şiddet uyguladığını, kadının akrabalarından borç aldığını, ödemediğini, 2014 yılında evi terk ettiğini, başka bir kadınla birliktelik yaşadığını, erkeği açtığı boşanma davasının reddedildiğini iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, aylık 700,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 2.000,00 TL'ye arttırılmasına, aynı miktarda yoksulluk nafakası olarak devamına, 600.000,00 TL maddî ve 600.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının psikolojik şiddet uyguladığını, 15 yıldır ayrı yaşadıklarını, boşanmak istediğini, iddiaların doğru olmadığını, çamaşırlarını yıkamadığını, yemek yapmadığını, ilgilenmediğini, boşanmayı istediğini ancak ileri sürülen kusurları kabul etmediğini iddia ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı erkeğin evi terk ettiği, borçlandığı, borçlarını ödemediği, evine bakmadığı, ilgilenmediği, çocuklarına desteği olmadığı, davacı kadının yardımlarla geçinmeye çalıştığı, davalı erkeğin kadına ve kızına fiziksel şiddet uyguladığı, davalı erkeğin, kadının fiziksel özelliklerini beğenmediği, "çok çirkin bir kadınsın, yanıma yakışmıyorsun, git yanımdan, seninle yan yana bulunmak istemiyorum'' ve ''sen çirkinsin, yanıma yakışmıyorsun, senden iğreniyorum, bana kadınlık yapmıyorsun" şeklinde sözler söylediği, kadına hakaret ettiği, aşağılayıcı davrandığı,

davalı erkeğin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, bu itibarla boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, kadın için aylık 800,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 1.500,00 TL'ye arttırılmasına, karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın için 90.000,00 TL maddî ve 90.000,00 TL manevî tazminata, davacı tarafça nafaka artış oranına ilişkin usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili ve davalı erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kabul edilen nafaka ve tazminat miktarları, nafakalara ÜFE artış uygulanmaması yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; tanıklarının beyanlarına neden itibar edilmediğinin gerekçeli kararda belirtilmediğini, kabul etmemekle birlikte eylemlerin af kapsamında kaldığını belirterek, kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü, kabul edilen tazminatlar, nafaka ve miktarları, velâyet ücreti ve yargılama gideri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesi ile davacı kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin yoksulluk nafakasına, maddi-manevi tazminata ilişkin hükümlerinin kaldırılmasına, davacı kadının tedbir nafakası isteminin kısmen kabulü ile;

tahsilde tekerrüre neden olmamak kaydı ile dava tarihinden 11.05.2023 tarihine kadar aylık 800,00 TL, 11.05.2023 tarihinden boşanma hükmü kesinleşinceye kadar aylık 1.500,00 TL tedbir nafakasının davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine, ( Samsun 2. Aile Mahkemesi 2017/1028 Esas sayılı dosyasında davacı için hükmedilen aylık 750,00 TL tedbir nafakası ile de tekerrür olmamak kaydıyla), davacı kadın için aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın için 200.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminatıa, davacı kadının sair istinaf taleplerinin reddine, davalı erkeğin tüm istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, kabul edilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar ile miktarları, vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına yoksulluk nafakasının, maddî ve manevî tazminatın yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, nafaka ve tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, erkek aleyhine vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesinin usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü ve 326 ncı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'un(4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe kusur olarak yüklenen hakaret vakıasının ispatlanamadığının, bu nedenle bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,