Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/937 K.2024/7931

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 10 yıldır evli olduklarını, müşterek 2 çocuklarının bulunduğunu, kadının bir eş olarak üzerine düşeni yerine getirmeye gayret ettiğini, erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığını, çıkan tartışma sonrası evden giden erkeğin yine alkollü şekilde eve geldiğini, cinsel birliktelik yaşamak istemesinin kadın tarafından reddedilmesi üzerine erkeğin ev eşyalarına zarar verdiğini, kadının bu olaydan sonra evi terk ederek darp raporu aldığını, tüm bu gelişmelerin maddi olarak evlilik birliğini olumsuz etkilediğini, erkeğin iş hayatında olumsuz süreçler yaşadığını,

kullandığı alkol gibi ürünlerin aile ekonomisine zarar verdiğini, kadının ev hanımı olduğunu, hiç bir gelir ve desteğe sahip olmadığını, açıklanan nedenlerle öncelikle kadının adli yardımdan yararlandırılmasını talep ettiklerini belirterek, evlilik birliğini temelinden sarsılması ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin davacı anneye verilmesine, ortak çocuklar için aylık 750,00'şer TL tedbir nafakasına, tedbir nafakasının davadan sonra yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası olarak devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek usulüne uygun tebligata rağmen süresinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı erkeğin, davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı, şiddet emarelerinin tanık ... tarafından da gözlemlendiği, erkeğin sürekli alkol kullandığı ve düzenli bir işte çalışmadığı, Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2022/539 Esas ve 2023/102 Karar sayılı ilamından anlaşılacağı üzere, davalı erkeğin davacı kadına eli ile vurarak BTM ile giderilebilir şekilde yaraladığı,

''Senin anatarinda amina koyum, senin de yarın sabah beni taniyacaksın ... hepimizin amina koycom Sabah ola hayrir olaa, Şimdi geliyorum oraya senin amina koyacam sana sahipcikanlarinda amina koycam ...'' şeklinde tehdit içeren mesaj attığı, davacının dilekçeler aşamasında ''alkol kullanma, düzenli işte çalışmama ve tehdit'' vakıalarına dayanmadığından davalıya kusur olarak yüklenmeyeceği, mevcut duruma göre evlilik birliği temelinden sarsıldığı, eşine fiziksel şiddet uygulayan davalının tam kusurlu olduğu,

davacı kadına ise atfedilebilecek bir kusur olmadığı anlaşılmakla kadın lehine boşanmanın fer'îlerine hükmedilebilmesinin yasal koşullarının bulunduğu gerekçesi ile, davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyet hakkının davacı anneye verilmesine, ortak çocuklar için aylık 750,00'şer TL olmak üzere toplam 1.500,00 TL aylık tedbir-iştirak nafakasına nafakasına hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur ve hükmedilen nafaka miktarları yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma davasının kabulü, kusur, velâyet, hükmedilen nafakalar ile miktarı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvuruların 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili vekili temyiz dilekçesinde özetle; boşanma davasının kabulü, kusur, velâyet, hükmedilen nafakalar ile miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanmaya sebebiyet veren olaylardaki kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, erkeğe yüklenen kusurlu davranışın gerçekleşip gerçekleşmediği, kadına kusur olarak yüklenebilecek bir vakıa olup olmadığı, hükmedilen nafakalar ile miktarının fazla olup olmadığı ve velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu, 182 inci ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,