Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/99 K.2024/8449

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının geçimsiz birisi olduğunu, evliliğin başından itibaren müvekkilin yemek hazırlamadığını, evinin temizliğini yapmadığını, müvekkilinin yakınlarının ortak konutuna ziyarete gelmelerini istemediğini, yüzündeki kıllanma problemi için tedavi olmadığını, ziynet eşyaları ile birlikte ailesinin yanına gittiğini, "bana layık bir koca olamadın, bu saatten sonra benden bir şey bekleme, boşanacağım" şeklinde mesaj attığını belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde belirtilmiş olan hususların gerçeği yansıtmadığını, hukuki anlamda da boşanma gerekçesi olamayacağını davacının henüz evliliğin birinci haftası müvekkilini hayvan bakmaya zorlamaya, ailesi ve erkeğin psikolojik şiddet uygulamaya başladığını, özel hayatının ihlal edildiğini, eşi tarafından da hor ve hakir görüldüğünü, kıllanma sebebiyle ile lazere götürülmediğini belirterek, asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, aylık 1500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, faiziyle 75.000.00 TL maddî, 100.000.00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-karşı davacı kadının, eşine "bu yaşa gelmişsin yemeğini kendin hazırla, ye, iç, evini kendin temizle, evin temizliğini Mahmut yapacak, annenle anlaştım, yemeğini annen yapacak, yakınları beni ilgilendirmez, ben gitmek zorunda değilim" şeklinde sözler söylediği, evi terk ederek "inşallah kendine göre birini bulursun, sen bana layık koca olmadın, bu saatten sonra benden bir şey bekleme, senden boşanacağım" şeklinde mesaj gönderdiğii, yüzündeki kıllanma nedeniyle tedavi olmadığı,

buna karşılık davacı-karşı davalı erkeğin de davalı-karşı davacı kadına "..." diye hitap ederek hakaret ettiği, kayınpederinin "... sen bu kadar mı yemek yapabildin" şeklinde sözler söyleyerek küçümsediği ve çamaşır askılığından yere düşen iç çamaşırını kaynanasına sallayarak "Bak kızının elbiseleri yerdedir" dediği, bu durumda davacı-karşı davalı erkeğin az kusurlu olduğu, kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uayrınca boşanmalarına, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına aylık 500.00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, tedbir nafakasının miktarı ve reddedilen yoksulluk nafakası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince erkeğe verilen kusurun istinaf edilmeksizin kesinleştiği, erkeğin ayrıca tanıklar Fatma ve Hakim'in beyanı ile kadını evlenmeden önce hayvan bakımında çalıştırmayacağına dair sözünü yerine getirmediği yönüyle kusurlu bulunduğu, kadına verilen kusurun yerinde olduğu, gerçekleşen kusur durumuna göre tarafların eşit kusurlu olduğu, yine tedbir nafakası miktarı az olup, kadın yararına yoksulluk nafakası takdiri gerektiğinden bahisle davalı karşı davacı kadının kusur belirlemesine,

tedbir nafakası ve reddedilen yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, bu hususlarda yeniden hüküm tesisine, kusurun gerekçesinin değiştirilmesine, kadın yararına Daire karar tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL tedbir, tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, günün ekonomik şartlarına, hakkaniyete ve ölçülülük ilkesine, evlilikte geçirdikleri süreye, ortak çocuğun bulunmayışı ve yaşları itibariyle yeniden evlilik yapma ihtimallerine göre kadın için 30.000,00 TL toplu yoksulluk nafakasına, sair istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 169 uncu, 175 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,