Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/1048 K.2025/8375

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, birleşen boşanma davasının kabulü, çocuk için kabul edilen nafakalar ve miktarları, erkek lehine kabul edilen manevî tazminat ve reddedilen tazminatlar yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının kabulü ile manevî tazminat miktarı yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle İzmir 45.Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/359 Esas, 2021/35 Karar sayılı kararının içeriğinden erkeğin kadının huzur ve sükununu bozacak nitelikte davranışta bulunduğunun ispatlandığının , kadının birleşen dava dosyasında sunduğu cevap dilekçesinde bu vakıaya dayandığının,

erkeğe bu vakıanın da kusur olarak yüklenmesi gerektiğinin, ancak tarafların belirlenen ve gerçekleşen tüm kusurları birlikte değerlendirildiğinde yine de evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kadının ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.