Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/114 K.2025/6883

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Karşılıklı açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince davalı kadının bahaneler bulup .. .. köyündeki evlerinden ....'ya sık sık geldiği , hastaneye gideceğini söylediği halde hastaneye gitmeyip davacıyı yanılttığı, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı- karşı davalı ... vefat etmekle asıl ve karşı dava hakkında boşanma yönüyle karar verilmesine yer olmadığına, tarafların evlilik birliğinin sarsılmasında davalı - karşı davacı kadın ...'ın tam kusurlu olduğunun tespitine hükmedilmiş, bu karara karşı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi yönünden istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kadına yüklenen ''bahaneler bulup .. .. köyündeki evlerinden ...'ya sık sık geldiği , hastaneye gideceğini söylediği halde hastaneye gitmeyip davacıyı yanılttığı'' vakıası tanık-mirasçı ...'in beyanı ile kusur olarak kadına yüklenmiş olup tanığın hukuka aykırı olarak elde edilen bilgiler çerçevesinde beyanda bulunduğu anlaşıldığından bu beyanlara dayanarak kadına kusur yüklenmesi hatalıdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 181 inci maddesi uyarınca mirasçının takip ettiği dava hakkında kadına yüklenebilecek başka bir kusurun varlığının da ispatlanamadığı nazara alındığında sağ kalan eşin kusurlu olmadığının tespiti gerekirken, davalı-karşı davacı kadın eşin kusurlu olduğunun tespitine yönelik karar hukuka aykırı olup bozulması gerekmiştir.