KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/530 E., 2025/7813 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2025
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/1315 E., 2024/1613 K.
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul 8. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/573 E., 2022/756 K.
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası miktarı ile kadının kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden nispi vekalet ücretine ve erkeğin reddedilen tazminat talepleri yönünden ayrıca vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise kadının davasının kabulü, karşı davasının reddi, kusur belirmesi, kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi, manevi tazminat ve miktarları
yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;
1.Dosya içeriğine göre, kadının ziynet alacağı davası yönünden temyizine konu miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı-davalı kadın vekilinin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Taraf vekillerinin boşanma ve fer'ileri yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/530, K. 2025/7813, 24 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama