Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5659 K.2026/58

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, davanın kabulü, kadın lehine maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilmesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilinin ise aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir.

Yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince kadının ekonomik durumunun gerekli görülen harcamaları karşılaması beklenemeyeceği gerekçesi ile kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da sağlık sorunları nedeniyle çalışamayan ve düzenli geliri olmayan kadının boşanma kararı sonrasında yoksul duruma düşeceği gerekçesi ile erkeğin yoksulluk nafakası yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de toplanan delillerden kadının emekli olup sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu, kadın ile erkeğin gelirlerinin birbirine denk olduğu anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesinde aranan koşullar somut olayda kadın yararına gerçekleşmemiştir. Hal böyle olunca kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.