Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5697 K.2026/1058

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından kadının birleşen ve karşı davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine verilen maddî ve manevî tazminat ile velayet yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı- karşı davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir. Davalı- karşı davacı kadın, karşı dava dilekçesinde 400.000,00 TL manevi tazminata, birleşen 2020/761 Esas sayılı dosyanın dava dilekçesinde 301.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir. Hal böyle iken Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi sonucunda talep aşılarak kadın yararına 500.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.